KÜLTÜR-ÜN TANIMI
KÜLTÜRÜN TANIMI
İÇİNDEKİLER:
GİRİŞ
A. KÜLTÜRÜN TANIMI
B. SİYASAL KÜLTÜR
a . Siyasal Toplumsallaşma, Siyasal Kültürü Geliştirme ve Eğitime İşlevi
C. DİL
a . Politikada Dilin Yeri ve Önemi
KAYNAKÇA
GİRİŞ
Kültürün Tanımı :
Toplumsal bilimlerin hiçbir konusu, şüphesiz, “k ü l t ü r” kavramında olduğu kadar çok sayıda yargılama ve tanımlama üretmemiştir. Somut analizler (tarihsel, etnografik, sosyolojik vb.) kültür üzerine o denli çok çeşitli kavramlar üretmişlerdir ki, bunları birbirleriyle bağdaştırmak neredeyse imkânsız gözükmektedir.
Kültür birlikte uzun süredir yaşayan insanların doğa ve birbirleriyle girdikleri etkileşimler sonucu oluşan maddi ve manevi öğeler, yani teknoloji ve onunla birlikte oluşan anlam, değer ve kurallar bütünüdür. Bu bağlamda yöneten ve yönetilenler arasındaki ilişkiler, iktidar, güç, otorite, egemenlik gibi olgular siyasal sistem ve yönetim biçimleri gibi süreçler kültürün oluşum sürecine hem etki ederler ve hem de ondan etkilenirler.
18. yüzyıla kadar Eski Yunan ve Roma geleneğinde kültür, “toprağı işlemek” anlamına gelmekteydi. Voltaire; “İnsanoğlu nasıl bitkileri, hayvanları evcilleştiriyorsa, kendi zihnini, mantalitesini, düşüncesini de geliştirebilir. İnsan kültürlü bir varlıktır” diyerek ilk defa “kültür” sözünü insanlara uygulayan bir düşünürdür.
Fredrich Hegel; “Her devir anlamlı eylemi yarattığı ölçüde gelişimci, yaratamadığı ölçüde baskıcı, bunaltıcıdır.” der. Ona göre, anlamın ölçüsü, herhangi bir devre ait kavramsal dokudur. İnsanlar o doku ile yaşar yahut ölürler, gelişir yahut gerilerler. İşte Hegel’in, “kavramsal doku” (Geist) diye tanımladığı kelimeye bugün Alman idealizmi “k ü l t ü r” adını vermiştir. Bu ifadeden hareketle, her toplumun belirleyici bir kültür dokusunun (konveksi) ve bu dokudan uç veren toplumsal bir yaşantısının varlığından söz edebiliriz.
“Kültür” denilince ilk akla gelen entellektüeller arasında antropologlardan Tylor ve Bronislaw Malinowski’yi burada zikretmek yerinde olacaktır. Tylor “Primitive Culture,1871” adlı esrinde kültürü şöyle tanımlamaktadır; “Bilgi, inanç, sanat, ahlak, hukuk, örf ve adetlerden ve insanın toplumun bir üyesi olarak elde ettiği bütün yeteneklerden oluşmuş karmaşık bütün.” Dolayısıyla bu tanıma göre sosyal örgütlenme ve sosyal kurumlar kültürün içinde yer almaktadır.
Malinowski’nin tanımında k ü l t ü r; “Aletlerden ve tüketim mallarından, çeşitli gruplaşmalar için yapılan anayasal belgelerden, insana özgü düşün ve becerilerden, inanç ve törelerden oluşan bütünsel bir toplamdır.”
Yazarın ifadeleri bize, toplumun kültür yapısının aynı zamanda o toplumun sosyo-ekonomik yapısının bir yansıması olduğunu da beyan etmektedir. Diğer bir ifadeyle, kültürü toplumdan ayrı ve bağımsız bir bütün olarak almak olanaksızdır. Aynı şekilde, toplumdaki kişilerin davranışlarını, tutumlarını, vaziyet alışlarını etkileyen, toplumu bir arada tutup, bir bütün olarak kaynaştıran ve toplumun değerlerini, normlarını içeren kültür yapısından toplumu ayırarak tek başına ele almak mümkün olmadığı için, kültürün toplumla içinde bulunduğu karşılıklı etki süreci birbirleriyle ilişkili ve birbirlerine dayanan unsurlarla çok karmaşık bir bütünü meydana getirdiği görülmüştür. Bu karmaşık bütün içerisinde hiç bir örf, âdet, yasa, davranış ve kurum tek başına diğerlerinden soyutlanmış olarak bulunmaz. Ekonomik şartlar, aile düzeni, dinî telkinler, siyasî hedefler hep birbiri içine geçmiş unsurlardır.
Doğal olarak, topluluklar arası “kültür alış-verişleri”nin, ezilmemek şartı ile milletlerin ilerlemesini sağlayan etkenlerden biri olduğu göz ardı edilememelidir. Nitekim geçen iki yüz yıl boyunca sonuca bağlı endişelerden dolayı “kültür mü yoksa medeniyet mi?” tartışmaları eksik olmamıştır. Öyle ki, kendi toplumumuz için de geçerli olan bu endişeler, Türk Düşüncesi’nin önemli isimlerinden biri olarak Ziya Gökalp’in de temel tartışma alanını teşkil etmiştir.
Gökalp’e göre kültür ve medeniyet, aynı toplumsal kurumların ayrı cepheleridir. Yani, kültür ve med
